نشانههاي آخرالزمان: ممكن تنها در عصر ما
خلاصه: مطلب حاضر ترجمهي مقالهاي است كه در شمارهي سپتامبر و اكتبر 2006 مجلهي The Good News چاپ شده است. نويسنده (گري پتي) ابتدا از شور و اشتياق كنوني نسبت به آخرالزمان ميگويد و سپس به سه حادثهي پيشگويي شده در متون مقدس ميپردازد و معتقد است «تبليغ انجيل در تمام جهان»، «خودنابودسازي بشر» و «تأسيس رژيم صهيونيستي» از نشانههاي بازگشت مسيح است و پس از آن به توجيه تأسيس رژيم صهيونيستي ميپردازد با اين دليل كه رسم قرباني در اورشليم پيش از بازگشت مسيح بر پا خواهد شد و اين امر نيازمند حضور يهود و كنترل شهر است. با هم اين مطلب را ميخوانيم.
لينك اصل مطلب:
http://gnmagazine.org/issues/gn66/signsendtimes.htm
***
هر نسلي پيامبراني دارد كه خبر از سرنوشت ميدهند و مدعياند كه آخرالزمان همين نزديكيهاست. آيا مسيح در هر زماني كه باشد ظهور ميكند يا حوادثي قبل از بازگشت او رخ خواهد داد؟
2000 سال پس از آن كه يوحناي رسول، روياهاي بازگشت مسيح را در كتاب مكاشفاتش ارايه داد، نسلها آمده و رفتهاند و بشريت هنوز باقي است. مسيح هنوز براي برپايي ملكوت پدرش نيامده است.
محبوبيت سري رمانها و فيلمهاي left behind كه بر اساس ديدگاههاي دو نويسنده در مورد حوادث قبل از بازگشت مسيح است، نشان از شور و شوق نسبت به آخرالزمان در زمان كنوني دارد.
حكما، دانشمندان، مسيحيان انجيلي، بنيادگرايان و نويسندگان داستانهاي علمي ـ تخيلي در خصوص تفسير دقيق پيشگويي كتاب مقدس به خصوص مشاهدات كتاب مكاشفات، بحث كردهاند.
نيوزويك در گزارشي آورده است 36 درصد آمريكايي بر اين باورند كه مكاشفات يوحنا شامل پيشگوييهايي واقعي است كه در آينده رخ خواهد داد، 47 درصد معتقدند نبايد آنها را به عنوان تصويري از حوادث واقعي آينده دانست. حتي تعداد بسيار كمي در اروپا از وجود كتابي به نام مكاشفات يوحنا باخبر هستند!
در اين اثنا، شکاکان در دين و عقايد مذهبى ميگويند نشانههاي آخرالزمان مذكور در كتاب مقدس، شرايطي معمولي است كه هميشه در طول دوران وجود داشته است.
آنها خاطرنشان ميكنند كه ما هميشه شاهد جنگ و شايعات جنگ، زلزلهها و بيماريهاي همهگير ـ حوادثي كه مسيح در پيشگويي مفصل خويش آورده است ـ بودهايم. (متي 24، مرقس 13، لوقا 21).
جنگها و طاعون در دوران ميانه، ركود بزرگ اقتصادي دههي 30 كانادا، هولوكاست و انهدام و خرابي بزرگ جنگ جهاني دوم، دوران فاجعهباري بودهاند كه برخي خبر از آمدن آخرالزمان ميدادند. در دههي 1800، جنبش ادونيستها در ايالات متحده حول محور اعتقاد به بازگشت مسيح در سال 1844 شكل گرفت.
اما ما اين جاييم. زمان ادامه دارد.
(ادونيستها: گروهي از پروتستانها كه در اوايل قرن نوزده در ايالات متحده امريكا ظاهر شدند و دكترينشان مبتني بر اين بود كه بازگشت مسيح بسيار نزديك است، ادونتيسم ريشه در هزارهگرايي، مسيحگرايي و ... دارد).
پيشگوييهاي عيسي مسيح از آخرالزمان
در پيشگويياي كه قبلاً ذكر شد، مسيح از رنجهاي و سختيهاي فزايندهاي كه قبل از بازگشتش منجر به حوادث فاجعهبار بزرگ خواهد شد، سخن ميگويد. حوادث نهايي هنوز اتفاق نيفتادهاند. در واقع، تكميل آنها تنها در دهههاي گذشته امكانپذير بوده است.
سه حادثهي پيشگوييشدهي بزرگ وجود دارند كه تنها به واسطهي پيشرفتهاي دوران مدرن محقق شدهاند كه به طور اختصار بدانها ميپردازيم.
1. انجيل در تمامي جهان تبليغ خواهد شد
در متي 24، مسيح از جنگها، بيماريهاي همهگير، زلزلهها و آزار و شكنجهي پيروانش ميگويد. در آيهي 14 ميگويد: «و این مژدهي پادشاهی در سرتاسر جهان اعلام خواهد شد تا شهادتی برای همهي قومها باشد. آن گاه پایان فراخواهد رسید.»
مسيح رسولان خويش را براي گسترش مژده (انجيل) به سرتاسر امپراتوري روم فرستاد، اما هرگز نتوانستند به تبليغ آن در تمام جهان نايل شوند. قرنها پس از آن، مژدهاي كه توسط مسيح آورده شده در زمانهايي تقريباً از بين رفت، و تنها سويي كوچك از روشنايي در دنياي تاريك بود.
ماشين چاپ، كه انجيل را در زبانهاي رايج به ميليونها تن از مردم عرضه كرد، و ظهور رسانههاي جمعي و ارتباطات مدرن، تكميلكنندهي امكان وقوع اين پيشگويي در دوران اخير بوده است.
2. مصيبت چنان عظيم است كه بدون دخالت خداوند، هیچ بشری جان سالم به در نمیبرد
مسيح عبارات مبهوتكنندهاي را در متي 22ـ21 : 24 بيان ميكند. او ميگويد كه در زمان پيش از بازگشت او چنان مصیبت عظیمی روی خواهد داد که مانندش از آغاز جهان تاکنون روی نداده است. او همچنين گفته است كه اگر بازنگردد «هیچ بشری جان سالم به در نمیبرد» و حيات بشر بر روي زمين نابود خواهد شد.
بشريت در طول تاريخ با فجايع وحشتناك طبيعي و انساني روبرو شده است. يهوديان عصر مسيح در سال 70 ميلادي شاهد يك فاجعهي ملي بودند، و آن اين بود كه روميان بيتالمقدس را غارت كرده و از بين بردند. طبق گزارشات معاصر، بيش از يك ميليون نفر كشته شدند.
اما اين حوادث در مقايسه با ميليونها نفر كشته شده در طاعون قرن 14 اروپا، و رنج و درد و مرگ ناشي از جنگ جهاني اول و آنفلوآنزاي همهگيري كه به دنبال آن آمد، يا 50 ميليون نفري كه در جنگ جهاني دوم كشته شدند، بسيار كمرنگ مينمايد.
پس از آن، امكان خود نابودسازى بشر تا زمان ساخت و ذخيرهسازي تسليحات اتمي و شيميايي ميسر نبود. حقيقتاً نابودي كلي بشر با نيزه و شمشير، تفنگ سرپر يا حتي مسلسل، تانكها و بمبهاي يكتني امكان نداشت.
تنها پس از كشف انرژي هولناك ناشي از شكاف اتم بود كه نابودي هر موجود زندهاي بر روي اين سياره امكانپذير شد. امروزه، جدا از ذخاير بمب هستهاي، تسليحات شيميايي مهلكتر از تمام طاعونهاي گذشته، براي كشتن بيش از پيش انسانها، در برخي نقاط جهان به اندازهي كافي ذخيره شده است.
3. رسم قرباني در اورشليم
در متي 19ـ15 :24، مسيح هشدار ميدهد كه زماني كه «مکروهِ ویرانگر را» ... «در مکان مقدّس برپا بینید»، خواهيم دانست كه پايان زمان بسيار نزديك است. «مكان مقدس» با معبدي تاريخي كه در اورشليم قرار دارد و نمادي از تخت خداوند است، در اتباط است. «مكان مقدس» به معني محضر خداوند است.
پيشگويي كتاب مقدس يك تحقق قبلي و يك تحقق بعدي دارد، بدين معني كه يك پيشگويي ويژه بيش از يك بار رخ ميدهد. معمولاً حوادثي كه ابتدا اتفاق ميافتد محدود است و حوادث بعدي به گونهاي كاملتر به وقوع ميپيوندد.
برخي پيشگوييها چندين تحقق محدود دارند. يهوديان عصر مسيح تحققي محدود از پيشگويي انهدام معبد و مذبح مقدسشان در اورشليم را تجربه كردند. اما اين رويداد در متن آيات 22ـ21 كه از زماني غير از آن زمان سخن ميگويد، آورده شده است، زماني كه چنان چه قبلاً ذكر شد، بشر به معني واقعي كلمه منقرض خواهد شد.
به دنبال ويراني اورشليم در سال 70 ميلادي، يهوديان در خاورميانه، اروپا و به تدريج در نيمكرهي غربي (آمريكا) پراكنده شدند. نسلهايي از بازماندگان آنها شوق بازگشت به سرزمين مادري يهود را داشتند تا معبد را به احترام خداي متون مقدس بازسازي كنند.
تنها با تأسيس دولت يهودي در سال 1948 و بازپسگيري اورشليم در جنگ ششروزه 1967، امكان برپايي رسم قرباني فراهم شد.
دانيال نبي اين واقعه را پيشگويي كرده بود، بدين گونه كه تقديم قرباني قبل از بازگشت مسيح در اورشليم برپا خواهد بود (دانيال 12:11). اين امر نيازمند حضور يهود و كنترل شهر است. اين امر در سال 1000 در طول دوران اصلاح و حتي در سال 1940 ممكن نبود. اما امروزه، با تأسيس دولت كنوني اسرائيل، سرانجام تحقق اين پيشگويي ممكن شده است.
خبر خوش
در تمام سالهاي تاريخ بشر، ما اولين كساني خواهيم بود كه در زمان تحقق اين رويدادها زندگي ميكنيم. زمان پيش از ظهور مسيح به مراتب از انهدام اورشليم در 70 ميلادي، حوادث قرن 14 كه منجر به نابودي 25 تا 30 درصد جمعيت اروپا شد، و جنگهاي جهاني اول و دوم قرن 20، بدتر خواهد بود. خبر خوش اين است كه مسيح وعدهي بازگشت و نجات ما از ما را داده است.
بازگشت مسيح شبيه بازگشت اول او به صورت يك ناجي مصلوب نخواهد بود، بلكه با قدرت و افتخاري همراه خواهد بود كه تمام مردمان ملل او را خواهند ديد. در آن زمان صداي شيپورها را خواهند شنيد كه خبر از پادشاه پادشاهاني خواهد داد كه ملكوت پدر ـ ملكوت خداوندي ـ را در سراسر جهان برپا خواهد داشت.
چهارشنبه 
صفر حبیبی مشکینی
