موعود در ادیان

موعود در ادیان

موعود درهندوئیسم

تمام ادیان و مذاهب در عقیده به مصلحِ کل و منجی موعود کل ملل، مشترکند.
پیروان تمامی ادیان معتقدند که در یک عصر تاریک و بحرانی که جهان را فساد و بیدادگری و بی دینی فرا گرفته،
نجات دهنده ای بزرگ ظهور میکند.
هر ملّتی آن موعود نجات بخش را از خودش میداند؛
مثلاً زرتشتیان او را ایرانی و از پیروان زرتشت میدانند،
یهودیان او را بنی اسرائیلی و از پیروان موسی (ع) میشمارند،
عیسویان او را هم کیش خودشان میشمرند
و مسلمانان او را از دودمانِ بنی هاشم و فرزند پیامبر (ص) میشمارند،
که البته اسلام،به طور کامل ومشخّص، این شخصیّت جهانی و موعود کل را معرّفی نموده،
امّا در سایر ادیان چنین نیست.

علائم و مشخصاتی که در سایر ادیان برای آن نجات دهنده ی بزرگ ذکر شده،
در مهدی موعود شیعه؛ یعنی فرزند بلا فصل امام حسن عسگری (ع) نیز قابل انطباق است؛
زیرا میتوان او را از نژاد ایرانی شمرد،چرا که مادرحضرت سجّاد (ع) که جدّ امام زمان (ع) است یک شاهزاده خانم ایرانی به نام شهربانو،دختر یزدگرد،پادشاه ساسانی بود.

همچنین میتوان او را از دودمانِ بنی اسرائیل شمرد؛ زیرا بنی هاشم و بنی اسرائیل هردو از نسل ابراهیم خلیل اند؛
بنی هاشم از نسل اسماعیل و بنی اسرائیل از نسل اسحاق اند و با عیسویان نیز نسبت دارد؛
زیرا مادرحضرت صاحب الأمر (عج) یک شاهزاده خانم رومی به نام نرجس بوده که به صورت شگفت انگیزی خود را به امام حسن عسکری (ع) می رساند.

بنابراین عقیده به ظهور حضرت مهدی (ع)، منجیِ موعود و قیام انقلابی و حکومت جهانی و عدالت گسترِ او فکر و اندیشه ی انسان را وسیع و جهان اندیش می سازد تا به دورترین نقاط جهان بنگرد،
عالم را مملکت خدا بداند و خیر و آسایش مردم تمام جهان را بخواهد که عاقبت و پیروزی با پرهیزگاران و شایستگان است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *